heading01


dungtrin avatar ฉบับที่ ๒๕๙ เถียงกับพาล คือความสูญเปล่ายิ่ง


259 talk



พระพุทธเจ้าตรัสนิยามว่า
พาลแท้ คือคนที่เป็นพาล
แต่สำคัญว่าตนคือบัณฑิต


คนที่เป็นพาล
เป็นพวกเบียดเบียนก่อน
รังแกคนไม่มีทางสู้
เข้าใจเรื่องราว แต่แกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ
รู้ว่าเรื่องจริงอย่างหนึ่ง
แต่แกล้งพูดเอาเข้าตัวเป็นอีกอย่าง
เห็นใครดีกว่าแล้วหมั่นไส้
อยากกลั่นแกล้ง ใส่ร้ายให้เสียหาย ฯลฯ


ก็เมื่อเห็นอยู่ว่าทำเรื่องไม่ดี
เหตุใดบางคนจึงสำคัญว่าตนเป็นฝ่ายดี
ฝ่ายพระเอก ฝ่ายกู้โลกกันได้?


คำตอบคือ
อัตตาโตๆ ดิบๆ
จากข้อดีเล็กๆน้อยๆของตัวเองเป็นธงนำ
ประกอบเหตุผล ข้ออ้าง ข้อไม่ดีของคนอื่น
มาทำให้เกิดความชอบธรรมในการกดขี่เขา
และเมื่อใช้เหตุผลในการสนับสนุน
อารมณ์อยากเข้าข้างตนเองมากเข้า
ก็กลายเป็นโมหะห่อหุ้มจิตหนาแน่น
ทำให้สำคัญตนผิด
มองอะไรเพี้ยนไปจริงๆ ไม่ได้แกล้ง


ถ้าคุณโดนหาเรื่อง
ถ้าต้องอธิบายให้คนแกล้งเข้าใจผิดฟัง
คุณจะพบความสูญเปล่าในชีวิตอย่างใหญ่หลวง
ทั้งเสียแรง เสียเวลา และเสียจิต


หลังจากผ่านร้อนผ่านหนาว
คุณจะมองเห็นความจริงว่า
มนุษย์มี ๓ พวก
พวกหนึ่ง ไม่รับฟัง
เอาแต่อยากเถียงหัวชนฝา หน้าดำหน้าแดง
พวกที่สอง รับฟัง
แต่ไม่คิดตาม จะยึดเอาความเชื่อตนเป็นธงชัย
พวกที่สาม รับฟัง
และพร้อมจะเปลี่ยนใจตามข้อมูลหรือหลักฐาน


ก่อนจากโลกนี้ไป
ควรทำใจได้ตรงตามจริงอันเป็นธรรมดาว่า
คนพวกที่สามมีน้อย
ถ้าคุณยอมเสียแรง เสียเวลา
เฉพาะกับคนพวกนี้
ถึงจะเกิดความสบายใจ
และได้ชื่อว่าใช้เวลาในชีวิตคุ้ม!



ดังตฤณ
พฤษภาคม ๖๒

 

http://www.twitter.com/Dungtrin

http://www.facebook.com/Dungtrin

heading02

  • ควรมีหลักในการพิจารณาเกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆ ในพุทธประวัติอย่างไร
    และแก่นของคำสอนในการประพฤติปฏิบัติธรรมของพระพุทธศาสนาคืออะไร

    ติดตามได้เรื่องราวที่คุณงดงามบอกเล่าไว้
    ในคอลัมน์ "จุดหมายปลายธรรม" ตอน "เน้นเปลือกหรือแก่น"


heading03




Twitter Updates

follow us on Twitter