Messages

16

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ตั้งใจ...คิดก่อนพูดให้มากที่สุด

December 16, 2009, 02:06:10 pm

อิจฉาจัง...
อ๊ะ...ไม่ใช่สิ...ดีใจด้วยจัง..
ที่ได้พัก...และก็จะได้ไปเที่ยวด้วย..
เป็นกำลังใจให้ได้เห็นกิเลสเยอะๆนะครับ(หมายถึงมีสติบ่อยๆ)

17

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ฝึกรู้ลมหายใจ

December 15, 2009, 12:22:21 am

 ;Dคุณ warawee ครับ ยินดีต้อนรับกลับมาครับ ขอให้เจริญก้าวหน้ายิ่งๆขึ้นไปนะครับ
เอาใจช่วยครับ
คุณพี่ poonsri ครับ ทำงานเยอะๆก็พักผ่อนสุขภาพบ้างนะครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ
;Dคุณ yuwa ครับ ผมดีใจครับที่คุณyuwa เข้ามาบ่อยๆ (รวมท่านอื่นด้วยครับ)ผมเข้ามาอ่านผ่านมือถือก็ได้กำลังใจทุกครั้งแต่ว่า ใช้มือถือพิมพ์ไม่ถนัดน่ะครับ ช้าด้วย เลยไม่ค่อยได้เขียนอะไร
  คุณ Angel ครับ ช่วงนี้ดอกไม้ บานไปแล้วเลยกลายเป็นผลไปแทนน่ะครับ มีแต่ผลไม้ อ้อ...แล้วอีกอย่างผมคิดว่าจะทำเป็น แกลเลอรี่ ไว้พิจารณา ไตรลักษณ์น่ะครับ
มีเป็นตุ่มเล็กๆขึ้นมา...มีดอกสวยงาม...กลายเป็นผล...สุก...แห้ง...เมล็ดหลุดออก...เปลือกร่วงโรย...
...เมล็ดฝังลงดิน...รอการผลิใบ...เมื่อฤดูมาถึง....หมุนเวียน...เปลี่ยนไป...จากรุ่น..สู่รุ่น...
อนิจจัง....อนิจจัง...  ก็คิดว่าประมาณนี้ล่ะครับ เอาไว้เสร็จแล้วผมจะส่งไปให้ดูนะครับ
ที่จริงจะหาภาพจากอินเตอร์เน็ตก็ได้แต่ผมรู้สึกว่าไกลตัวน่ะครับ...
     ขอบคุณครับที่กรุณาแนะนำให้ผมเขียนเรื่องดีๆ ให้อ่าน ผมลองดูแล้วครับ กลับมาอ่านอีกรอบ
ก็ขำตัวเองทุกที ::115::เลยไม่กล้าส่งให้ใครอ่าน
    ::33::อ้าว...แบตเตอรี่จะหมดอีกแล้วครับ เอาแบบย่อๆก่อนละกันครับ
ตอนนี้ผมรู้สึกว่าลมหายใจหวานๆน่ะครับ คือ หวานจริงๆ มีใครเคยเป็นบ้างไหมครับ (แต่คิดว่าคงไม่ใช่เรื่องหลัก...งานจริงๆคือเกิดอะไรขึ้นก็รู้ทันด้วยใจเป็นกลางครับ)
เอ..หรือว่าผมจะเป็นโรคเบาหวานนะ...คงต้องหาเวลาไปตรวจสุขภาพบ้างแล้วล่ะ
    ขอให้เจริญในธรรมทุกๆท่านครับ
     

18

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ฝึกรู้ลมหายใจ

December 02, 2009, 11:26:32 pm

      ;Dความสุขท่านแบ่งไว้ สามระดับดังนี้ครับ
        ;Dระดับที่หนึ่ง สุขเพราะไม่เบียดเบียนกัน ไม่ขัดแย้งกัน ครับทุกวันนี้
มีแต่ความวุ่นวายไม่จบสิ้นก็เพราะความขัดแย้ง แตกแยกกันนี่ล่ะครับ
แต่ผมก็ไม่รู้ว่าคนบางคนเขาจะมีความสุขกับการขัดแย้งหรือเปล่านะ
สำหรับผมแล้วไม่เบียดเบียนกันดีกว่า ไม่ว่าจะเป็น ทั้งในด้าน กาย วาจา ใจ
        ;Dระดับที่สอง สุขเพราะอยู่เหนืออำนาจกาม ข้อนี้ท่านแบ่งไว้ สามย่อยดังนี้ครับ
            กามราคะ มีจิตใจสูงไม่หลงใหลในเรื่องของกาม ผูกพันเหนียวแน่นด้วยความโง่
            รูปราคะ หลงไหลเหนียวแน่นในทางรูปธรรม สิ่งของต่างๆ สมบัติต่างๆ เป็นต้น
            อรูปราคะ หลงไหลยินดี ในเรื่องนามธรรม เช่น เกียรติยศ ชื่อเสียง เกียรติยศ
สรรเสริญ เป็นต้น
ท่านบอกว่า มันกัดหัวใจ ยิ่งรักเท่าไร ก็ยิ่งกัดเท่านั้น ยึดถือเท่าไร ก็กัดเท่านั้น!
       ;Dระดับที่สาม สุขเพราะละตัวตนเสียได้ ท่านยกพระพุทธสุภาษิตว่า
อัสมิมานัสสะ วินโย เอตัง เว ปรมัง สุขัง-นำอัสมิมานะออกเสียได้ สิ่งนั้นเป็นความสุขสูงสุดเว้ย
(คำว่า เว แปลว่า เว้ย ครับ) คำว่าอัสมิมานัสสะ แปลโดยความหมายก็คือ มีตัวตน
(มีตัวกู มีของกู ตามสำนวนของท่านครับ) ซึ่งถ้าละความยึดมั่นถือมั่นว่าตัวตนเสียได้ ก็จะไม่มีกิเลสมายึดเกาะ ก็จะเป็นสุขสูงสุด เป็นนิพพาน
       สรุปตามความเข้าใจตัวเองหลังจากที่ได้อ่าน เรื่อง ความสุข ๓ ระดับ โดยท่าน พุทธทาส 

        :)คืนนี้เป็นวันพระ ดวงจันทร์สวยจังเลยครับ กลมดิก ไร้เมฆ มีกลุ่มดาวคันไถ ดาวเต่า
ลอยอยู่ไกล้ๆ กัน มองไปมองมา เหมือนจะเอื้อมมือถึง
แสงนวลๆสาดส่องไปทั่ว(ตอนนี้หอบโน๊ตบุคมาอยู่ใต้ต้นสะเดาครับ ) ทำให้นึกถึงวัน วิสาขบูชา
        _/|\_นึกย้อนไปวันที่พระพุทธองค์ ประสูติ ตรัสรู้ ปรินิพพาน พระจันทร์คงจะสวยเด่นมากกว่านี้ บรรยากาศคงจะเย็นสบายแบบนี้ ไม่รุ่มร้อน 
       อ๊ะ..คิดก็รู้ว่าคิด..แต่นึกถึงก็ทำให้สุขได้เหมือนกันครับ...รู้สึกชีวิตไม่อนาถา มีที่พึ่งทางใจ...
     ขอบคุณทุกท่านครับที่กรุณาติดตามอ่าน และเป็นกำลังใจให้ หากมีสิ่งไหนที่ทำให้เกิดความรู้สึกว่าไม่ดี ผมก็ขออภัยด้วยนะครับ 
      เป็นกำลังใจให้กับทุกท่านนะครับ 
::33::คืนนี้ราตรีสวัสดิ์ ขอให้หลับอย่างมีความสุขใต้ผ้าห่มอุ่นๆทุกคนครับ

19

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ตั้งใจจะให้อภัยทาน

November 27, 2009, 07:14:26 am

  ขอบคุณ คุณอิกคิวที่ส่งเรื่องราวต่างๆมาให้อ่านนะครับ
จะติดตามต่อไปครับ 

20

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ตั้งใจ...คิดก่อนพูดให้มากที่สุด

November 27, 2009, 07:06:18 am

 
   เป็นกำลังใจให้ทำความดีต่อไปครับ
อย่างน้อย เหตุการณ์นั้นก็ทำให้คุณ yuwa เห็นสภาวะธรรมในใจของตัวเองครับ
ก้าวหน้าอีกขั้น
อนุโมทนาด้วยนะครับ

21

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน : )

November 27, 2009, 12:49:42 am

 
ใช่ครับ....ไร้ค่า....บางเบา..

   สิ่งที่ว่า ไร้ค่า บางเบา
   หากหลง ยึดเอา ใจคงหม่นหมอง....

สิ่งที่ว่า ไร้ค่า บางเบา
ที่เรา ต้องรู้ สิ่งไหนมีอยู่ สิ่งนั้นดับไป

22

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ฝึกรู้ลมหายใจ

November 27, 2009, 12:37:12 am

@คุณAgle
      ขอบคุณทุกเรื่องราวที่ส่งมาให้ครับ วันไหนไม่ได้อ่านเหมือนขาดอะไรบางอย่างในชีวิตเลยละครับ
@พิมพ์พลอย
       อากาศหนาว ตากอากาศแล้วจะไม่หนาวไปกันใหญ่เหรอครับ ::115::ถ้ามีโอกาสจะแวะเอามะม่วงน้ำปลาหวานไปฝากด้วยครับ(แต่ไม่รู้เมื่อไหร่นะ)
       ดอกไม้ตอนนี้บานเยอะแล้วครับเดี๋ยวจะเอาไปอวด นี่ไง ครับ::33::
@พี่พูนศรี
       ขอบคุณมากครับที่เป็นห่วง ขอบคุณเรื่องราวที่ส่งมาให้อ่านนะครับ รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
@yuwa
       
   ทำไมผมสนใจเรื่องธรรมะบางส่วนผมบอกไว้แล้วครับเลื่อนขึ้นไปอ่านข้างบนครับวันที่....Reply #24  21 september  2009
ส่วนที่เหลือถ้ามีโอกาสจะมาเล่าต่อครับ

               งานประจำเหรอครับ... งานผมนี่แหละครับประจำสุดๆ ผมทำงานวันละ 11 ชั่วโมง อาทิตย์หนึ่ง 66 ชั่วโมงครับ วันเสารก็ไม่ได้หยุด เลิกงาน สามทุ่มกว่าจะถึงที่พัก อาบน้ำเสร็จ ก็ประมาณ สี่ทุ่ม สังเกตุข้อความที่ผมโพสต์ส่วนมากจะอยู่ในช่วงดึกๆครับ

   ถ้าเป็นช่วงหน้าเทศกาล ชั่วโมงการทำงานอาจจะเพิ่มเป็นอีกวันละ 12 -13 ชั่วโมงครับ ผมเป็นพนักงานตำแหน่งเล็กๆ ในบริษัทเล็กๆ เกี่ยวกับเรื่อง เงินๆ ทองๆ นี่ล่ะครับ ทั้งวันต้องเกี่ยวข้องอยู่แต่เรื่องพวกนี้

   (กระดาษเงิน กระดาษทอง ที่เขาใช้เวลาไหว้เจ้ากันน่ะครับ )
   สถานที่อาศัยก็เช่าบ้านเล็กๆอยู่ในสวนมะม่วงครับ สงบ เงียบดีมาก เหมาะสำหรับทำความเพียรเลยล่ะครับ แต่ว่าถ้าช่วงไหนมีพวกนักศึกษาเข้ามาพักเยอะๆ จะเจี้ยวจ้าวกันไม่ค่อยจะเงียบ แล้วก็อยู่ไม่ไกลกรุงเทพฯครับ อยู่แถวชานเมืองนี่เอง อ.ไทรน้อย จ.นนทบุรี ตรงข้ามกับ วิทยาลัยเทคนิคทางการแพทย์กาญจนาภิเษก

   ตอนเช้าๆประมาณ 7 โมงเช้า ผมก็จะควบมอเตอร์ไซด์ฮอนด้าเวบเก่าๆวิ่งปุเลงๆไปทำงาน เวลาตกหลุมตกบ่อทีเหมือนชิ้นส่วนจะหลุดกระจายออกมา ช่วงนี้อากาศหนาว ขับไป สั่นไปด้วยครับ ขับช้าๆก็หนาวนาน ขับไวๆก็ยิ่งหนาวเพราะลมมันพัดแรง แต่ก็ถึงไว

   การปฏิบัติธรรมในรูปแบบ ผมก็จะอาศัยช่วงเวลาก่อนนอน ตอนเช้า ช่วงพักระหว่างวันครับ ถ้าเคยทำเวลาไหน แล้วก็ทำเวลานั้นรู้สึกว่าจะทำได้ดีครับ บางวันไม่ได้ทำ อยู่ๆก็รู้สึกถึงลมหายใจได้เองขึ้นมา ผมรู้สึกคล้ายกับว่าเหมือนเราเคยนอนเวลาไหน พอถึงเวลานั้นเราก็จะเกิดอาการง่วงน่ะครับ ร่างกายเขาก็พัฒนาของเขาเองไปด้วย

   ที่ว่าบางวันไม่ได้ทำ ก็เพราะว่าผมพยายามพัฒนาความรู้ความสามารถทางโลกไปด้วยครับ ถ้าไม่พัฒนาทางโลกไปด้วยชีวิตก็คงจะลำบากมากกว่านี้แน่ๆ ก็หาวิธีที่จะแบ่งเวลาให้สมดุลกันอยู่ครับ
   แต่การฝึกสติ สามารถฝึกได้ทุกช่วงครับ ตั้งแต่ตื่น ทำงาน กลับบ้าน ล้มตัวลงนอน อันที่จริงตอนทำงานนี่ก็ทำให้เราได้เห็นสภาวะได้บ่อยเหมือนกันกัน เหมือนกับเรากำลังอยู่ในสมรภูมิ มันครุกรุ่น ฝุ่นตลบ ก็ได้อาศัยช่วงการฝึกในรูปแบบครับเป็นที่หลบพักเติมพลัง
    ::115::ความก้าวหน้าเหรอครับ ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ก้าวหน้า หรือก้าวหลัง รู้ว่าตอนนี้ฟุ้งซ่านเยอะ ฟุ้งซ่านในธรรมะ ได้ฟังธรรมะก็รู้สึกเหมือนมีความสุขคล้ายๆกับตอนได้ฝึกสมาธิครับ รู้สึกเต็มอิ่มได้เหมือนกัน
   ทำให้นึกถึงเรื่องความสุข ที่ผมอ่านหนังสือของท่าน ว.วชิรเมธี แล้วสรุปตามความเข้าใจของตัวเองสั้นๆ(ซึ่งอาจจะคลาดเคลื่อนจากความหมายเดิมของท่านครับ)ดังนี้ครับ
   1 ความสุขจากกามสุข คือสุขจากการที่อยาก แล้วได้สม อยาก สุขจากการได้รับการตอบสนองทางประสาทสัมผัส ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เป็นสุขชั่วคราว ไม่ยั่งยืน ใครที่ติดอยู่ในความสุขระดับนี้จะไม่ได้เจอกับความสุขในระดับที่สูงขึ้นคือ
   2 ความสุขจากการมีคุณธรรม คือสุขจากการประกอบกุศลกรรมต่างๆ แค่คิดก็สุข ยิ่งทำยิ่งสุข ขณะลงมือทำก็มีความสุข หวนระลึกถึงก็มีความสุขอีก ความสุขระดับนี้เป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้าเรายึดติดในความดีนี้เอาไว้แบกความดีเอาไว้ ก็จะเกิดความทุกข์ได้ แล้วจะไม่ได้เจอความสุขขั้นต่อไป คือ
   3 ความสุขจากการรู้เท่าทันธรรมดาของโลกและชีวิต คือรู้ว่า ทุกสิ่ง ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา ตามความเป็นจริง มีเจอ ก็มีการจาก มีได้ ก็มีเสีย มีเกิด ก็แก่ มีเจ็บ มีตาย ถ้าเรารู้เท่าทันแล้วไม่ยึดมั่นเอามาก็จะได้ความสุขอีกระดับหนึ่ง
   4 ความสุขจากการรู้จักปรุงแต่งจิตใจให้เป็นสุข คือ เมื่อเราดำเนินชีวิตไปเรื่อยๆเราจะเจอทั้งด้านดีและด้านร้าย สารพัดจะเจอ เช่น เราเจอเรื่องที่ทำให้เกิดความทุกข์เราก็ไม่ตีโพยตีพายว่าเราช่างโชคร้าย แต่เราจะมองว่า มันเป็นโอกาสที่เราจะได้เรียนรู้และพัฒนาตัวเองให้พ้นจากความทุกข์อันนั้น
5 พระนิพพาน สุขเหนือสุข  อันนี้คนกิเลสหนาอย่างผมสรุปยากจังเลยครับ ก็ประมาณว่า จิตใจเป็นอิสระจาก ความโลภ โกรธ หลง  เป็นสุขอิสระ ที่ยั่งยืนถาวร สดชื่นไม่รู้สร่าง ก็แล้วกันครับ
   ชื่อหนังสือ งานสัมฤทธิ์ ชีวิตรื่นรมย์ ครับ เผื่อใครอยากหามาอ่านเพิ่มเติม
    ::115::ยังครับ...ยังมีอีก ความฟุ้งซ่านในธรรมะผมยังไม่หมดแต่เวลาหมดก่อน ครับ โอกาสหน้าผมจะมาเล่าเรื่องความสุขหลังจากที่ผมได้อ่านหนังสือของท่านพุทธทาสครับ
                เจริญในธรรมทุกท่านนะครับ

23

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: มีสติดูกาย ดูจิต

November 20, 2009, 12:36:04 am

  ::33::อนุโมทนากับพี่พูนศรีครับ  เป็นกำลังใจให้ครับ

24

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ฝึกรู้ลมหายใจ

November 20, 2009, 12:31:25 am

 
ขอบคุณทุกท่านนะครับ ที่แวะมาแบ่งปัน
ผมขอให้กำลังใจคืนกลับไปคูณสองเลยนะครับ


    ผมทายแม่นจังเลย...ว่าคุณ yuwa จะต้องมีเรื่องเล่าเยอะแน่ๆคอนเฟิร์มand ฟันธงเลยนะเนี่ย
ส่วนผมเองเหล้าหมด..อ๊ะ..ไม่สิ ยังไม่มีเรื่องอะไรจะเล่าครับ
ชีวิตธรรมด๊า ธรรมดา  โดนกิเลสลากมา ลากไป
เคยได้ยินท่านบอกว่า อยู่เฉยๆจิตจะไหลลงต่ำ เลยก็พยายามหาสิ่งดีๆเติมเต็มเข้ามาบ้างครับ
       แต่ตอนนี้เข้าใจว่าสุดท้ายแล้ว เราก็กำลังก้าวไปสู่สิ่งที่เรียกว่า เหนือดี เหนือชั่ว เหนือบุญ เหนือบาป
เหนือ เนกาทิฟ เหนือ โพสิทีฟ เหนือบวก เหนือลบ..........
มันเป็นยังไงกันน้า....ยังนึกไม่ออก...
       นึกถึงคำกล่าวของหลวงพ่อชา....ความสงสัยในการปฏิบัติธรรม ไม่เคยหายไป ด้วยคำพูด คำอธิบายของคนอื่น แต่มันจะหายไป ด้วยการปฏิบัติของตัวเอง....  (อาจจะไม่ครบทุกคำแต่จำได้ประมาณนี้)
       ก็คงใช่เนอะ...เวลาเรากินข้าวอิ่มแล้วเราก็ไม่ต้องไปถามใครเขาว่า เราอิ่มแล้วหรือยัง  มันเป็นสิ่งที่รู้ได้ด้วยตัวเอง  คนอื่นอธิบายยังไงก็คงจะไม่เข้าใจได้อย่างถึงแก่นแท้
      คนเขาบอกว่า มะม่วงลูกนี้เปรี้ยว  เราก็ได้ความรู้ว่า มะม่วงลูกนี้เปรี้ยว
     พอเราเห็นคนอื่นกินแล้วเขาหลับตา ทำหน้าตาเหยเก  เราก็ได้ความรู้ว่า มันคงจะเปรี้ยวจริงๆนั่นล่ะ
     แต่พอเราหยิบมากินเองบ้าง  เราก็ได้รู้สึกได้ถึงความเปรี้ยว...(อูย.ย..น้ำยายใหย..)
เปรี้ยวครั้งที่หนึ่งเรารู้เพราะคนบอกว่ามันเปรี้ยว
เปรี้ยวครั้งที่สองเราก็รู้เพราะคิดตามเหตุผลแล้วก็น่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ
เปรี้ยวครั้งที่สาม แตกต่างกว่าทุกครั้งเพราะเราได้สัมผัสเอง เราอาจจะเจอความฝาดของผิวมะม่วงในตอนแรก
แล้วต่อมาก็เจอความเปรี้ยว ซึ่งในความเปรี้ยวอาจจะมีความหวานซ่อนอยู่ (หรืออาจจะปนเค็มนิดๆเพราะไม่ได้ล้างมือ....อิ...อิ...)
      ทำอะไรก็ตามแต่ เราต้องศึกษาทฤษฎี เรียนรู้สิ่งที่มีอยู่ก่อน แล้วก็มาพิจารณา วิเคราะห์อีกที  และสุดท้ายขาดไม่ได้   ก็คือการปฏิบัติครับ
     หากใครมีอะไรจะช่วยเสริมก็เชิญเลยครับผม
เจริญในธรรมครับ

25

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ปฏิญาณ

November 20, 2009, 12:27:04 am

 

26

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน : )

November 20, 2009, 12:25:31 am

     ยังเป็นกำลังใจให้กันเสมอครับ   
  อนุโมทนาเรื่องหมวกนะครับ 
เอ  ถ้ามีโลชั่นกันผิวแห้งเวลาหน้าหนาวก็น่าจะดีนะ ไม่รู้ว่าพระท่านจะใช้ได้หรือเปล่า

27

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ตั้งใจ...คิดก่อนพูดให้มากที่สุด

November 20, 2009, 12:21:07 am

    หายใจลึกๆเข้าไว้นะครับ จะได้รู้สึกสดชื่น เอาใจช่วยเสมอครับ

28

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ตั้งใจทานมังสวิรัติทุกเช้า และเจริญสติ-ภาวนา วิปัสสนากรรมฐานก่อนนอนทุกคืน

November 20, 2009, 12:16:40 am

     มาบอกว่ายังเป็นกำลังใจให้กันเสมอครับ

29

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ตั้งใจจะให้อภัยทาน

October 28, 2009, 06:12:46 pm

    ... "รู้ลม เพื่อรู้กาย รู้กายเพื่อ
รู้จิต การรู้ก็รู้เผื่อแผ่ว่ารู้อะไรชัดก็เอาอย่างนั้น"...
ขอบคุณมากนะครับ
ได้ความรู้เพิ่มเติม....

30

สองวัน...ฉันทำได้ (^_^)v / Re: ตั้งใจทานมังสวิรัติทุกเช้า และเจริญสติ-ภาวนา วิปัสสนากรรมฐานก่อนนอนทุกคืน

October 28, 2009, 06:06:17 pm

   ผมก็มีโอกาสทานเฉพาะช่วงเช้าครับ
      อนุโมทนากับทุกท่านด้วยครับ